img_0605.jpg

معرفی کتاب ‎«#شبْ_یک_شبْ_دو» #بهمن_فرسی# 

‎«#شبْ_یک_شبْ_دو» #بهمن_فرسی# ‎چند وقت پیش یکی از دوستان یک #کتاب #نایاب را برایم اورد،کتابی که بعد از انقلاب به دلیل #محتوایش نتوانست از #وزارت #ارشاد #مجوز بگیرد.

‎بعد از کمی جستجو متوجه شدم رادیوی مورده علاقه ام ” #رادیو_رغن_حبه_انگور” ان را بدون #سانسور ( تقریبا) به صورت #صوتی با أجرای فوائد ارایه کرده است، #پیشنهاد میکنم حتما ان را گوش کنید لذت خواهید برد. 

‎فُرسی این رمان را به شیوه نامه‌نگاری عاشقانه نوشته و در آن روشنفکری روایت می‌شود که سرخوردگی‌های عاطفی خود را به شکل عصیان برضد همه نظام‌های #اخلاقی و #اجتماعی بروز می‌دهد
‎راوی #داستان، زاوش ایزدیان، پس از عشقی به ناکامی کشیده نامه‌های #معشوق، بی‌بی، را مرور می‌کند و رمان با این نامه‌ها تبدیل به یک اثر تلخ و سرخورده می‌شود. بی‌بی دختر یک خانواده ثروتمند است که در اروپا طراحی لباس و آرایش خوانده و برای فاحشه‌ها طرح لباسی با عنوان «شبْ یک شبْ دو» تهیه کرده است. او در ایران وارد جمع هنرمندان و رشنفکران می‌شود و با زاوش ایزدیان آشنا و همخوابه می‌شود. بعد از اینکه از ایران خارج می‌شود در زوریخ ازدواج می‌کند و به نامه‌نگاری با زاوش ایزدیان می‌پردازد و هر وقت به ایران می‌آید آرامش را در آغوش زاوش می‌یابد.

‎بخشی هایی از داستان:

‎”من متخصص نادیده گرفتن هستم. و متخصص در خود رنج بردن. برای همین است که در این روزگار خودم را یگانه و بیگانه می بینم. مگر نادیده گرفتن معنای دیگری هم دارد؟” ” به تو توصیه می کنم جغرافیایی را بخواه و آرزو کن که در آن، بی هیچ سعی و قصد قبلی، با کلمات شسته و تیز، بتوانی راضی بودن و راضی نبودن را بگویی و بنویسی.” “قصه های عشقی معاصر تو اتاق امانتی رفقا شروع میشه، با درد بی جایی و سرگردونی تو خیابونا ادامه پیدا می کنه و، تو  تاکسی هم نمی دونم بالاخره تموم میشه یا همین طور پا در هوا می مونه.”

‎”بی کاری هایمان را در آتلیه می گذرانیم. عرق و آبجو و سوسیس می خوریم. جفنگ می گوییم. نقشه های گنده گنده می کشیم و در واقع هیچ گهی نمی خوریم. یا همان گهی را می خوریم که همه می خورند.”

‎پ.ن: این کتاب به دلیل محتوایش به همه پیشنهاد نمی شود

‎ #پیشنهاد_کتاب 

‎#کتاب_صوتی

‎#عکاسی #ساعت #چرم

#book #reading #leather #watch #stamp #design #photography